كه بر اين حقيقت به روشنى تأكيد مىگذارد كه دعوت نوح ويژهء قوم او بوده و كار و بارش از حيث شمول با ديگر پيامبران - جز حبيب مصطفى ( ص ) - تفاوتى نداشته است . 2 ) دانشوران در اين باره اتفاق نظر دارند كه پيامبران ، همگى - جز پيامبر خاتم ( ص ) - تنها به سوى قوم خودشان بر انگيخته شدند ، از اين روى قرآن كريم از پيامبران پيش از آن حضرت همواره قرين قوم ويژهء آنان تعبير مىكند ، چنان كه مىفرمايد : « پيش از آنان قوم نوح و عاد و فرعون صاحب سپاه [ نيز پيامبران را ] دروغزن انگاشتند . و [ نيز ] ثمود و قوم لوط و اصحاب أيكه ، اين گروه‌ها [ پيامبران را تكذيب كردند ] ، هيچ يك از آنان نبود مگر آنكه رسولان را دروغزن انگاشت ، پس كيفر من محقق شد » [ ص / 12 - 14 ] ؛ « و به سوى ثمود برادرشان صالح را فرستاديم ، گفت : اى قوم من ! خداوند را بپرستيد ، شما جز او معبودى نداريد . . . » [ غافر / 31 ] ؛ و لوط را [ فرستاديم ] وقتى كه به قومش گفت : آيا كار ناشايستى را كه كسى از جهانيان پيش از شما مرتكب آن نشده است ، انجام مىدهيد ؟ » [ اعراف / 80 ] ؛ « سپس بعد از آنان موسى را با نشانه‌هاى خويش به سوى فرعون و قومش فرستاديم ، آنگاه به آن [ نشانه‌ها ] كافر شدند . بنگر سرانجام مفسران چگونه بود ؟ و موسى گفت : اى فرعون ! من فرستاده‌اى از [ سوى ] پروردگار جهانيانم » [ اعراف / 103 - 104 ] ؛ « و موسى را با نشانه‌هاى خود فرستاديم [ با اين پيام ] كه : قدمت را از تاريكىها به روشنايى برآور . و آنان را به وقايع الهى پند ده . بى گمان در اين [ امر ] براى هر شكيباى شكرگزارى عبرت‌هاست . و آنگاه كه موسى به قومش گفت : نعمت خداوند را بر خويشتن ياد كنيد . . . » [ ابراهيم / 5 - 6 ] ؛ و نيز فرموده الهى به حضرت عيسى ( ع ) : « و او را فرستاده‌اى به سوى بنى اسرائيل قرار مىدهد » [ آل عمران / 49 ] . 3 ) تنها پيامبر فرستاده شده با دعوت جهان شمول حضرت محمد ( ص ) است كه قرآن كريم در نصوص آشكار و با اسلوب‌هاى گوناگون بر اين حقيقت دلالت دارد « 1 » . چنان كه در قرآن كريم بيش از چهل آيه وجود دارد كه خداوند متعال در آن به نام « ربّ العالمين » خوانده شده است . گذشته از آن در آيات بسيارى به نصّ روشن وارد شده كه آن حضرت پيامبر تمامى مردم است و قرآن كريم نازل شده كه وى آن را براى تمامى مردم بخواند ، از جمله آن آيه كه مىفرمايد : « و تو را به عنوان رسول براى مردم فرستادم و خداوند به عنوان گواه بس است »

--> ( 1 ) . - مجلة كلية الشريعة ، شمارهء پنجم ، ص 11 - 40 ؛ « الإسلام شريعة اللّه الخالدة الى البشرية كافّة » / مناع القطان .